Een punt. Dat is de complete oogst van Fernando Alonso na negen races in 2026, en dat ene punt kwam er nog via straffen voor anderen in Monaco ook. Voor een tweevoudig wereldkampioen is dat een vernedering. En dus zwellen de stemmen aan die zich afvragen of het na 25 jaar niet mooi genoeg is geweest. Aston Martin staat achteraan, de auto deugt niet, en Alonso is 45. Maar wie denkt dat hij nu opgeeft, kent hem slecht.
Een seizoen om snel te vergeten
Laten we niet mooier maken dan het is. De radicale Aston Martin van dit jaar werkt niet, de nieuwe Honda-krachtbron liep in de eerste maanden achter de feiten aan, en het team zelf gaf toe dat de fundering structureel niet op orde was. Het resultaat is een auto die week in, week uit rond de laatste plekken bungelt. Voor een coureur die gewend is om vooraan te vechten, is elke race een oefening in geduld die hij eigenlijk niet heeft. En toch stapt hij elke keer weer vol overtuiging in. Dat ene magere puntje via de straffen in Monaco zegt eigenlijk alles: zelfs de kleine meevallers moeten van buitenaf komen. Waar concurrenten vechten om podiums, vecht Alonso om Q2 te halen en om niet als laatste te finishen. Surrealistisch, voor iemand die ooit de jongste wereldkampioen aller tijden was.
Alonso werd in 2005 op 24-jarige leeftijd de jongste wereldkampioen tot dan toe. Ruim twintig jaar later staat hij nog altijd op de grid, als een van de oudste coureurs van het veld.
Ze kennen mijn laatste 25 jaar niet
Toen hem in Oostenrijk werd gevraagd naar andere raceklassen, was het antwoord vlijmscherp. 'Ik geef nu niet op vanwege wat tegenslag en een trage seizoensstart', begon hij. En toen kwam de zin die viraal ging: 'Als iemand denkt dat we nu opgeven, dan kent diegene de laatste 25 jaar van mijn leven niet.' Geen holle strijdkreet, maar een levensmotto. 'Ik heb nooit opgegeven', voegde hij eraan toe, en wie zijn loopbaan kent, weet dat dat klopt. Precies die koppigheid dreef hem in kansloze auto's tot resultaten die op papier onmogelijk waren, en houdt hem nu overeind terwijl anderen allang de handdoek zouden hebben gegooid. Waar een debuterend talent bij tegenslag onzeker wordt, wordt Alonso juist kwaad. En een kwade Alonso is historisch gezien een snelle Alonso.
Tweet bekijken op TwitterBekijk deze post op X →
De verleidingen buiten de Formule 1
Alonso heeft heus alternatieven. Hij gaf openlijk toe dat de Aston Martin Valkyrie hem lokt, net als de Dakar Rally en de Formule E. Genoeg om een tweede sportleven mee te vullen, en op zijn leeftijd zou niemand het hem kwalijk nemen. Maar de Formule 1 blijft in zijn ogen uniek, de plek waar de allersnelste auto's en de beste coureurs samenkomen. Zolang er een sprankje hoop is dat Aston Martin de zaak volgend jaar rechttrekt, blijft dat doel volgens hem aantrekkelijk. Die worst voor zijn neus, hoe dun ook, is genoeg om te blijven. Bovendien zit er ergens diep vanbinnen nog altijd die knagende rekening: twee wereldtitels, maar het gevoel dat er veel meer in had gezeten. Zo iemand loopt niet weg als het tegenzit.
Waarom je Alonso nooit moet afschrijven
Je kunt van alles van Alonso vinden, maar niemand twijfelt aan zijn honger. Diezelfde man vocht in kansloze Renaults, McLarens en Alpines, en bleef altijd geloven dat hij nog een keer aan de bak kwam. Op zijn 45e is de fysieke top misschien gepasseerd, maar het vuur is dat overduidelijk niet. Als Aston Martin die beloofde stap zet en de auto wel begint te werken, wil je precies deze coureur in de cockpit hebben. Iemand die elke tiende eruit knijpt, die geen enkel foutje van de concurrentie onbestraft laat, en die een middenmoter met puur wilskracht naar voren sleept. Dat heeft hij in Barcelona jaren geleden laten zien, en in talloze races daarna. Ervaring en honger vormen een gevaarlijke combinatie, zeker als de rest je al had afgeschreven.
Voorlopig is dat toekomstmuziek en blijft de realiteit hard. Maar Alonso heeft zijn hele carriere bewezen dat hij het beste rijdt als iedereen hem al had afgeschreven. De twijfelaars geven hem alleen maar meer brandstof. En dat, na 25 jaar, is misschien wel het gevaarlijkste wat je een kampioen kunt aandoen.
Update 2 juli: het pakket waar alles van afhangt
Bijgewerkt: 2 juli 2026
Alonso zelf zegt het inmiddels ook hardop. 'Om op het verkeerde been te beginnen en nu zo ver achter te staan, en als we die situatie kunnen omdraaien en de auto ook in de toekomst, of zo snel als volgend jaar al, weer snel en competitief kunnen maken, dan is dat ook een aantrekkelijk doel.' Geen ontkenning van de ellende, wel een duidelijke reden om te blijven zitten waar hij zit. Precies de nuchtere koppigheid die deze site al vaker beschreef, nu in zijn eigen woorden bevestigd.
Achter de schermen heeft Adrian Newey intussen zijn keuze gemaakt, en die is radicaal. In plaats van het gebruikelijke druppelsgewijze bijschaven kiest Aston Martin voor een groot updatepakket in een keer, gepland rond de Hongaarse Grand Prix, vlak voor de zomerstop. Aerodynamische revisie en een fors gewichtsverlies moeten de AMR26 eindelijk uit het linkerrijtje trekken. Newey verklaarde de gok deels vanuit het kostenplafond: er is simpelweg geen geld voor 'ongelimiteerde updates zoals andere teams die wel doen', zoals Alonso het zelf verzuchtte.
De inzet is hoger dan alleen een paar tienden. Newey liet doorschemeren dat Alonso's toekomst aan dat pakket vastzit: als de update werkt, hoopt hij dat Alonso nog een seizoen in de cockpit blijft zitten. Een zin die net zo goed andersom te lezen is. Werkt de update niet, dan wordt de vraag over stoppen op 45-jarige leeftijd ineens een stuk minder hypothetisch. Voor een coureur die vorige week nog zei dat wie denkt dat hij opgeeft zijn laatste 25 jaar niet kent, is dat een ongemakkelijke context om een grand prix weekend mee in te gaan.
Update 2 juli (2): Alonso zet vraagtekens bij Neweys koppeling
Bijgewerkt: 2 juli 2026
Newey's woorden waren nog niet koud of Alonso kreeg de vraag zelf voorgelegd: is zijn toekomst bij Aston Martin echt afhankelijk van of het Hongarije-pakket werkt? Zijn antwoord was allesbehalve een bevestiging. 'Ik kan niet zeggen dat het echt met elkaar te maken heeft', reageerde hij op de suggestie van zijn eigen teambaas. 'Want of de auto nou goed of slecht is, er zijn andere factoren waarover ik moet nadenken.'
Daarmee zet Alonso zelf een kanttekening bij het scenario dat Newey schetste. Hij bevestigt wel dat hij tijdens de zomerstop, na Hongarije, een besluit neemt over zijn toekomst. Maar de suggestie dat een enkel updatepakket dat besluit stuurt, wuift hij weg. Typisch Alonso: precies de nuchterheid die deze site al vaker beschreef, nu gebruikt om zelfs zijn eigen teambaas te corrigeren.
Alonso noemt zelf meerdere factoren voor zijn besluit: niet alleen de snelheid van de AMR26, maar ook zijn eigen motivatie, gezondheid en de sfeer binnen het team.
Het past bij het beeld van een coureur die zich niet laat opjagen, ook niet door het eigen team. Of het nou gaat om een tegenvallend seizoen, een sceptische paddock of Neweys eigen woordkeuze: Alonso bepaalt zijn tempo zelf. Dat maakt de vraag wat hij deze zomer beslist er niet minder spannend op, integendeel. Wie dacht dat de teambaas het laatste woord had, kent Alonso nog niet goed genoeg.
Reacties
Wees de eerste die reageert.