Madring onthult banking-monster: langer dan die van Zandvoort

F1 krijgt er een circuit bij dat nergens op lijkt. De Madring, vlak bij de luchthaven van Madrid, maakt in september zijn debuut en neemt meteen de Spaanse Grand Prix over van Barcelona. En het is geen braaf stratencircuit geworden. Het pronkstuk is een gebankte bocht waar je even van moet slikken.

Voor Nederlandse fans klinkt dat bekend. Banking, daar weten we sinds Zandvoort alles van. Toch is wat ze in Madrid bouwen van een andere orde qua lengte.

Twee werelden in één circuit

Het bijzondere aan de Madring is de tweedeling. Het noordelijke deel is een vast, snel racecircuit: vloeiende bochten, veel uitloop, ruimte om te ademen. Het zuidelijke deel, dwars over het IFEMA-beursterrein, voelt als een echt stratencircuit. Haakse hoeken van negentig graden, muren dicht op de baan, weinig vergeving. Twee karakters die normaal nooit samenkomen, hier aan elkaar geknoopt.

Met 5,4 kilometer is het geen reus, maar de mix maakt het lastig af te stellen. Ruim twee kilometer is speciaal aangelegd, de rest loopt over het bestaande terrein. Tussen bocht drie en vijf ligt een lang recht stuk voor het inhaalwerk, gevolgd door een krappe chicane. Genoeg om de coureurs te laten puzzelen.

Ook aan de fans is gedacht. Twee viaducten knippen het circuit netjes in stukken, en je komt er straks met de trein of metro zo naartoe. Het metrostation ligt zelfs pal naast de paddock. De organisatie verwacht zo'n 110.000 toeschouwers, van wie het grootste deel rond het snelle noordelijke deel zit en de rest bij de hospitality in het zuiden. Een dagje Madring wordt dus net zo goed een stadsuitje als een race.

La Monumental: de gebankte reus

En dan die ene bocht. La Monumental is 550 meter lang, gebankt onder 24 procent, het maximum dat de FIA toestaat. De boog beslaat 270 graden, een veel langere draai dan de bekende kom van Zandvoort. Je rijdt er met zo'n 280 kilometer per uur in, met een blinde, klimmende uitgang waar je het asfalt pas op het laatst weer ziet. De helling is bovendien niet overal gelijk, wat het nog gemener maakt.

Het mooie: de bocht geeft de coureurs keuze. Hoog op de banking of juist laag, het levert allebei iets op. Carlos Sainz, die het circuit van dichtbij zag, legde het zo uit.

De banking laat je de auto hoger of lager positioneren, maar blijf je laag, dan creeer je flink wat slipstream.

Dat is goud waard voor het inhalen. Net als bij een ovaalrace kun je achter je voorganger gaan hangen, snelheid sparen, en er bij de uitgang langs schieten. Meteen daarna wacht een krappe linker, het klassieke recept voor een aanval. Op papier belooft die combinatie spektakel, al moet de praktijk het natuurlijk nog bewijzen. Coureurs durven op een blinde, klimmende banking niet zomaar alles.

Sainz zette zijn handtekening

Dat de Madring zoveel karakter heeft, is geen toeval. Sainz, een Madrileen in hart en nieren, bemoeide zich actief met het ontwerp. Hij smeekte de bouwers om geen saaie, voorspelbare baan af te leveren.

Maak een circuit met karakter, met charisma, en trap niet in de val van het gemakkelijke.

Toen hij het eindresultaat in het echt zag, was zelfs hij onder de indruk. Op video's en renders oogde de baan al stevig, zei hij, maar pas ter plekke viel het kwartje. Dat is precies wat je wilt horen van iemand die honderden circuits van binnenuit kent.

Niet zonder zorgen

Toch is niet alles rozengeur. Het project liep vertraging op en stuitte op juridisch verzet van omwonenden. Drie maanden voor de race wordt er nog volop gebouwd. De organisatie geeft zelf toe dat er tussen het eerste en tweede jaar veel te leren valt. Een gloednieuw circuit in het diepe gooien blijft een gok, hoe mooi de tekeningen ook zijn.

En er gaat ook iets verloren. Barcelona was decennialang de vaste testbaan van de paddock, het circuit dat elke coureur blind kende. Juist daar zag je meteen welke auto echt goed was, omdat de baan alles vroeg: snelle bochten, trage bochten, een lastige laatste sector. Die vertrouwde graadmeter verdwijnt nu. De Madring moet dat gat niet alleen vullen, maar het publiek ook laten vergeten dat er ooit iets anders stond. Geen kleine opdracht voor een circuit dat nog in de steigers staat.

Onze conclusie

Het afscheid van Barcelona zal sommige fans pijn doen, maar wat ervoor in de plaats komt, durft tenminste iets. Een snel racecircuit en een stratencircuit aan elkaar gelijmd, met een gebankte bocht die je vanuit de tribune hoort. Dat klinkt als precies wat de kalender nodig heeft. Of het in jaar één meteen vlekkeloos gaat, betwijfel ik. Maar de durf verdient applaus. En voor wie van de Zandvoort-kom houdt, wordt La Monumental sowieso verplichte kost. In september weten we of de gok van Madrid uitpakt.