Lando Norris heeft het hardop gezegd, en het klonk meer als een berusting dan als een strijdkreet. Zijn titelverdediging is voorlopig vrijwel onmogelijk. De regerend kampioen staat na een handvol races pas zesde, 98 punten achter leider Kimi Antonelli. Dat is geen achterstand meer die je met een paar goede weekenden goedmaakt. Dat is een kloof waar je het seizoen mee uitzit.
Maar het meest opvallende aan zijn verhaal is niet de afstand. Het is de oorzaak. Want Norris wijst nadrukkelijk niet naar de snelheid van zijn McLaren.
98 punten, en de schuld ligt niet bij de pace
Als je een kampioen zesde ziet staan, denk je al snel dat de auto niet deugt. Te traag, verkeerd ontwikkeld, ingehaald door de concurrentie. Maar dat is precies het beeld dat Norris ontkracht. Het probleem is niet dat de MCL40 te langzaam is. Het probleem is dat hij te vaak stilstaat. Voor een regerend wereldkampioen is dat een vernederend soort pech, en eentje die geen enkel updatepakket oplost.
'Dit alles maakt een titelverdediging voorlopig vrijwel onmogelijk', zei Norris. 'Het doet mij pijn, maar het doet ook het hele team pijn.' En toen hij de vinger op de zere plek legde, ging het niet over rondetijden: 'Ik denk dat het gewoon de DNF's zijn, de betrouwbaarheid die we hebben gehad, dat heeft veel pijn gedaan.'
Twee DNF's op rij, en een vertrouwen dat wegsmelt
Monaco en Canada, twee races achter elkaar, twee keer uitvallen. Voor een coureur die om de titel zou moeten vechten is dat dodelijk, en niet alleen op de puntentelling. Het vreet aan iets wat je niet terugkrijgt met een upgrade: vertrouwen.
'Als je steeds dingen hebt die blijven misgaan, kun je geen vertrouwen opbouwen in de auto', legde Norris uit. En daar zit de echte ellende. Elke keer dat het team een probleem oplost, dient zich een nieuw probleem aan. 'Niemand van ons wil races niet uitrijden. We willen onszelf allemaal een nieuwe kans geven om de constructeurs- en de coureurstitel te verdedigen, maar voorlopig is het gewoon onmogelijk.'
De snelheid zit er wel degelijk in. Norris bleef erbij dat McLaren in Miami had moeten winnen. Het is dus niet de auto die tekortschiet, maar de betrouwbaarheid die de oogst telkens wegvaagt.
Tweet bekijken op Twitter
De fans tellen de ellende al op
Op social media houden supporters de schade nauwgezet bij, en het lijstje is pijnlijk. 'Lando heeft zijn remmen zien afvallen, een accu die het niet deed en een mechanische DNF, plus op zijn minst een stuk of vijf pitstops van vier seconden of meer', somde een fan op. Iemand moet hier iets aan doen, was de strekking. Een ander vatte de frustratie milder samen: 'Die mechanische DNF was gewoon pech. En het blijft pech voor Lando, want hij deed gewoon zijn ding.'
Dat is precies de toon onder de aanhang. Geen woede over een coureur die onderpresteert, maar medelijden met een kampioen die wordt afgestraft voor dingen waar hij zelf niets aan kan doen.
Een vlekkeloze Antonelli maakt het er niet beter op
En dan is er nog de man vooraan. Terwijl Norris races aan de kant ziet vallen, doet Antonelli alles goed. Geen uitschieters, geen fouten, gewoon week na week punten binnenharken. Tegen een rivaal die niet struikelt heb je geen enkele marge, en juist die marge is wat Norris met elke DNF verder kwijtraakt.
En het gaat allang niet meer om Norris alleen. McLaren verdedigt dit jaar ook de constructeurstitel, en daar telt elke DNF dubbel. Een coureur die uitvalt kost het team niet alleen punten in het ene kampioenschap, maar ook in het andere. Een fout van een rijder coach je er nog uit. Een rem die losschiet niet.
Barcelona is meteen de eerste test
En uitgerekend nu begint in Barcelona een nieuw raceweekend. Geen beter moment om de schade te stoppen, geen slechter moment om er nog een DNF bij te krijgen. De rekensom is genadeloos. Met 98 punten achterstand kan Norris zich geen verloren weekenden meer veroorloven. Elke race die hij niet uitrijdt is niet één gemiste kans, maar twee, omdat Antonelli vooraan rustig blijft doortellen.
Wat McLaren nodig heeft is simpel om op te schrijven en blijkbaar loodzwaar om te leveren: een auto die een heel weekend heel blijft. Geen accu die ermee stopt, geen rem die losschiet, geen onverklaarbare storing op zondagmiddag. Pas als dat lukt, krijgt het woordje 'voorlopig' weer enige betekenis. Tot die tijd is het een belofte zonder dekking.
Het is misschien wel de wreedste manier om een titel te verliezen. Niet omdat je te traag bent, niet omdat je in een rechtstreeks gevecht wordt verslagen, maar omdat je auto je elke paar weken in de steek laat terwijl de snelheid er gewoon in zit. Norris klampt zich vast aan zijn 'voorlopig'. Het seizoen is lang genoeg om nog iets recht te zetten. Maar 98 punten goedmaken vraagt om twee dingen tegelijk: dat McLaren eindelijk heel blijft, en dat Antonelli voor het eerst dit jaar struikelt. Vooral dat eerste lijkt nu een grotere klus dan het zou moeten zijn.
