Bij Racing Bulls voelt de zomerstop dit jaar anders. Niet vanwege een resultaat op de baan, maar vanwege een vraag die niemand hardop wil beantwoorden: wie rijdt hier in 2027? Nikola Tsolov klopt keihard op de deur vanuit de Formule 2, terwijl Liam Lawson precies het seizoen rijdt dat hij nodig had om zichzelf te bewijzen. Red Bull moet kiezen, en voor het eerst in tijden is dat geen makkelijke keuze.

Tsolov wint alsof het niets is

Wie de Formule 2-stand bekijkt, snapt meteen waarom de geruchten niet stoppen. Tsolov is negentien jaar oud en pas halverwege vorig seizoen doorgeschoven vanuit de Formule 3. Toch staat hij, na een zege op de Red Bull Ring, nog maar twee punten achter de leider. Vier zeges dit seizoen, een podium bij zijn debuut in Abu Dhabi vorig jaar en een tweede plek in het kampioenschap. Voor een Red Bull-opleiding die altijd op snelheid selecteert, is dat precies het soort cijferwerk waar de knoppen van de besluitvorming sneller van gaan draaien.

2e
Tsolov staat 2e in de F2
slechts 2 punten achter de leider, na winst op de Red Bull Ring

Lawson bewijst zich juist nu

Het probleem, en dat is precies waarom deze keuze zo lastig is, is dat Lawson niet aan het verliezen is. Na zijn gedegradeerde start vorig jaar bij Red Bull zelf rijdt hij dit seizoen bij Racing Bulls. Het is het soort programma waar coureurs verderop op de grid alleen maar van kunnen dromen. Zesde in Monaco, achtste in Barcelona, negende in Oostenrijk. In zes van de acht grands prix dit jaar scoorde hij punten, in een auto die simpelweg niet elke week voor het podium vecht. Dat is precies het soort betrouwbaarheid die een team wil zien voordat het een coureur wegstuurt.

Racing Bulls houdt de kaarten dicht

Teambaas Peter Bayer wil zich er voorlopig niet over uitspreken wie er wint. "Hij doet het geweldig en is een enorm talent dat we uiteraard op de radar hebben," zei Bayer over Tsolov. "Maar we hebben nog maar zeven races gehad, en Liam en Arvid doen het net zo goed." Geen bevestiging, maar ook geen ontkenning. Dat past bij hoe Red Bull dit dossier de afgelopen weken heeft behandeld. Eerder ontkende Racing Bulls nog stellig dat Tsolov al had getekend, nadat een Spaans medium meldde dat de deal al rond was. Die ontkenning kreeg op sociale media meer aandacht dan het gerucht zelf. Een bericht van journalist Thomas Maher dat het verhaal onderuit haalde, kreeg alleen al op Reddit bijna zeshonderd upvotes.

Wist je dat?

Historische precedenten wijzen in het voordeel van Tsolov: coureurs als Felipe Drugovich, Leonardo Fornaroli en Oscar Piastri lieten allemaal zien dat een kampioen te lang laten wachten op een Formule 1-stoeltje een team uiteindelijk duur kan komen te staan.

Red Bull neemt de tijd tot het najaar

Voorlopig kiest Red Bull voor uitstel boven een overhaaste beslissing. Tsolov staat gepland voor een reeks TPC-testdagen deze herfst, testen met eerdere generaties auto's. De verwachting in de paddock: hij mag voor het einde van het seizoen ook een vrije training rijden. Dat geeft het team alle tijd om zijn niveau in een echte Formule 1-auto te beoordelen, in plaats van alleen op basis van F2-tijden te gokken. Het is precies de aanpak die Red Bull de afgelopen jaren vaker koos: eerst zien, dan pas beslissen. Voor Lawson is dat uitstel een zegen. Voor Tsolov, die records verbreekt in een categorie die hij eigenlijk al is ontgroeid, voelt het misschien wat minder als een cadeau.

De wildcard heet Verstappen

Wat deze puzzel extra ingewikkeld maakt, is dat niemand precies weet hoeveel ruimte er straks is in de hele Red Bull-piramide. Max Verstappen ligt vast tot 2028, maar zijn contract bevat uitstapclausules, en zijn management heeft al laten doorschemeren dat er op korte termijn een besluit valt over zijn toekomst. Blijft Verstappen zitten, dan verandert er in de top van het team niets en is Lawson afhankelijk van een eventuele doorschuif bij Racing Bulls zelf. Vertrekt Verstappen onverhoopt, dan schuift alles een plekje op, en dat is precies het scenario waarin zowel Lawson als Tsolov ineens allebei een kans kunnen krijgen. Voor Red Bull is dat een geluk bij een ongeluk: zolang die vraag openstaat, hoeft de knoop over Tsolov en Lawson nog niet definitief te worden doorgehakt.

Voor Racing Bulls zelf gaat het niet alleen om deze twee namen. Isack Hadjar, inmiddels doorgeschoven naar het hoofdteam, maakte dit seizoen ook nog geregeld fouten. Dat relativeert de druk op Lawson enigszins. Een stoeltje bij Red Bull is namelijk geen garantie voor foutloos rijden. Waarom zou een stoeltje bij Racing Bulls dan wel foutloze prestaties van een negentienjarige vereisen? Toch is de vergelijking niet helemaal eerlijk. Lawson rijdt zijn tweede volledige seizoen op dit niveau. Tsolov moet zich nog altijd bewijzen in een auto die drie keer zo zwaar is en heel andere eisen stelt dan een Formule 2-bolide. Dat is precies waarom Red Bull de TPC-testdagen zo serieus neemt: cijfers uit de F2 vertalen zich niet automatisch naar snelheid in een Formule 1-auto.

Fans zijn het oneens, en dat is precies het punt

Op X lopen de meningen dan ook flink uiteen. Sommigen vinden dat Lawson gewoon te goed rijdt om weg te sturen, anderen wijzen erop dat Red Bull nooit lang wacht als een junior kampioensvorm laat zien. Die spanning zit ook in de reacties op het nieuws.

Wat opvalt in de reacties is vooral scepsis, niet enthousiasme. Het luidste geluid van de afgelopen week was geen gejuich om Tsolov, maar een correctie die een te vroeg gevierd gerucht de kop indrukte. Er is oprechte sympathie voor Lawson, die eindelijk het seizoen rijdt waar hij om vroeg. Tegelijk is er erkenning dat de cijfers van Tsolov in de F2 gewoon moeilijk te negeren zijn. Een makkelijke keuze wordt het sowieso niet. Wat wel zeker is: wie er ook wint, de verliezer verdient beter dan de rol van bijzaak in andermans verhaal.