‘Als hij bloed ruikt, gáát hij’: Wolff ziet Hamilton als titelkandidaat, Vasseur niet

Twee teambazen, dezelfde vraag, twee compleet verschillende antwoorden. Is Lewis Hamilton na zijn eerste Ferrari-zege in Barcelona ineens een titelkandidaat? Toto Wolff, de man die hij zou moeten verslaan, zegt volmondig ja. Fred Vasseur, zijn eigen baas, wil er niets van weten. En precies in die tegenstelling zit het hele verhaal van de tweede seizoenshelft.

Wolff ziet de Hamilton-trein vertrekken

Begin het bij de rivaal, want die was het stelligst. Gevraagd of hij Hamilton als titelkandidaat ziet, hoefde Wolff niet na te denken. “Ja, absoluut”, zei de Mercedes-teambaas. En toen werd hij persoonlijk. “Als hij bloed ruikt, gaat hij. Ik vecht liever niet met hem om de titel, want ik weet waartoe hij in staat is.”

Wolff heeft het van dichtbij gezien, jarenlang. “Ik heb het vaak meegemaakt dat de trein, de Lewis Hamilton-trein, ineens begint te rijden, en dan is hij heel moeilijk te stoppen.” Het is geen complimentje voor de bühne. Het is de waarschuwing van iemand die zes titels naast Hamilton in de garage heeft zien vallen en weet hoe gevaarlijk die opgaande lijn is.

Toch was Wolff niet alleen maar lyrisch. Over zijn eigen seizoen sloeg hij juist een waarschuwende toon aan. “We staan weer veel te vroeg in het seizoen”, klonk het. “We kunnen het ons niet veroorloven om niet te finishen, we moeten performance op de auto en de motor blijven leggen, geen fouten maken, slim zijn met de strategie en er bovenop blijven zitten.” Lees: zelfs de man die Hamilton ophemelt, weet dat de echte dreiging niet snelheid is maar het uitvallen.

Vasseur trapt meteen op de rem

En dan zijn eigen teambaas. Waar Wolff de hype voedt, knijpt Vasseur hem in de kiem. “Ik weet niet of ik op dit soort vragen wil antwoorden”, kapte de Fransman het titelpraatje af. Zijn argument is simpel en eerlijk: het kan zo weer omslaan. “Ik kreeg twee weken geleden waarschijnlijk dezelfde opmerkingen, dat alles een ramp was. En nu praten we over het wereldkampioenschap.”

Voor Vasseur is dat geen valse bescheidenheid maar strategie. “Dat zou de slechtste benadering zijn die ik kan hebben. De aanpak is om naar Oostenrijk te gaan met exact dezelfde instelling als in Barcelona, en niet aan het kampioenschap te denken.” Race voor race, niet rekenen. Het is ook een manier om de druk bij Hamilton weg te houden, precies op het moment dat de buitenwereld die druk juist opvoert.

Wat de cijfers wel en niet zeggen

De waarheid ligt zoals zo vaak in het midden. Hamilton staat tweede in het kampioenschap, achter Kimi Antonelli, en bracht de achterstand met de zege in Barcelona terug van 66 naar 41 punten. Dat is fors ingelopen in één weekend, mede doordat Antonelli uitviel met een motorprobleem. Maar 41 punten is ook nog altijd bijna twee volle races.

Wat in Hamiltons voordeel pleit: hij is dit seizoen geen enkele keer buiten de top zes geëindigd. Die constantheid is precies waar kampioenschappen op gebouwd worden. Het probleem is alleen dat hij die 41 punten niet zelf kan wegpoetsen door simpelweg te winnen. Daar heeft hij hulp voor nodig, en die hulp moet uit een onverwachte hoek komen.

Hamilton krijgt ook van buitenaf rugdekking. David Coulthard, die als oud-coureur zelden overdrijft, noemde de zege in Barcelona “wereldklasse” en houdt een titelstoot nadrukkelijk open. Daarmee staat het twee tegen één: Wolff en Coulthard zien het gebeuren, alleen Hamiltons eigen baas houdt de boot af. Voor een coureur die zijn zevende titel jaagt, is dat een opvallende rolverdeling.

Waar de fans op letten: niet Hamilton, maar de motor

Wie de reacties leest, ziet dat de fans het scherper hebben dan beide teambazen. Vrijwel niemand twijfelt aan Hamiltons snelheid. Waar het over gaat, is betrouwbaarheid. “Als Mercedes’ motor om de race blijft ontploffen, dan is het een ja”, vat één fan de hele titelstrijd samen. Antonelli’s uitvalbeurt in Barcelona was geen incident in hun ogen, maar een waarschuwing.

De nostalgie speelt mee. “Lewis tegen Kimi, welkom terug 2007”, schreef een ander, een reactie met duizenden duimpjes omhoog. En over de interne strijd bij Mercedes was er weinig medelijden met Hamiltons oude rivaal: “Ik vertrouw hem op dit moment meer dan Russell.” De teneur is duidelijk. Fans gelóven erin, maar leggen de voorwaarde keihard op tafel.

En dat is misschien wel de eerlijkste samenvatting van het hele debat. Wolff praat Hamilton op, Vasseur praat hem af, maar de echte variabele ligt bij geen van beiden. Het is de betrouwbaarheid van die Mercedes-motor onder Antonelli. Houdt die stand, dan heeft Vasseur gelijk en is dit titelpraatje voorbarig. Hapert hij nog twee keer, dan rijdt die Hamilton-trein waar Wolff zo bang voor is gewoon het station uit.